Turyści masowo odwiedzają polarników, którym przeszkadzają w codziennych pracach badawczych. Zdarza się, że zupełnie nieprzygotowani na panującą tam pogodę udają się w trudnodostępne miejsca, skąd ewakuować ich muszą ratownicy.

Niewątpliwie Arktyka stała się niezwykle popularnym miejscem z którym wszyscy wiążą przyszłość. Architekci przymierzają się do budowy osiedli ludzkich, inżynierzy opracowują plany budowy urządzeń wydobywających ropę i gaz ziemny, a politycy próbują dzięki Arktyce zwiększyć granice swoich krajów.

Wydaje się, że zniknięcie lodu w Arktyce to biznes i im szybciej się to stanie, tym lepiej, zwłaszcza dla tych, którzy nie mogą strawić wysokich cen paliw. Tymczasem naukowcy mają dobre i złe wieści. Według prognoz badaczy z amerykańskiego Uniwersytetu Rutgera każde kolejne lato w rejonie północnego bieguna naszej planety będzie przynosić coraz wyższe średnie temperatury, a co za tym idzie, topnienie pokrywy lodowej będzie coraz intensywniejsze. Szansa na powrót do stanu sprzed 20 lat jest bardzo mała, a dla wielu nawet niemożliwa.

Prognozy nie są optymistyczne głównie dlatego, że ubiegłorocznego lata w Arktyce mieliśmy najmniejszą pokrywę lodową w całej historii pomiarów, pomimo iż letnie miesiące na półkuli północnej były dopiero czwartymi najcieplejszymi w historii pomiarów. Ze względu na stale zmniejszający się zasięg pokrywy lodowej wystarczą już tylko podwyższone, a nie ekstremalnie wysokie temperatury, aby arktyczne lody zanikły w skali dotąd niespotykanej.

Przed naukowcami badającymi regiony polarne jest bardzo ważny termin. To wrzesień, kiedy pokrywa lodowa wokół bieguna północnego spośród całego roku jest najmniejsza. Dowiemy się wówczas, czy zachowana jest tendencja do ciągłego oscylowania zasięgu pokrywy lodowej na granicy rekordu. W Arktyce obecnie wraz z panowaniem dnia polarnego prowadzone są prace badawcze, również przez polskich naukowców stacjonujących w bazach na norweskich wyspach leżących na wodach Oceanu Arktycznego.

źródło: twojapogoda.pl

Efekt cieplarniany w liczbach.