Szkło pokrywa się jedną lub większą ilością warstw odpowiedniego barwnika. Barwnik absorbuje padające na niego fotony, po czym powtórnie emituje światło do szkła, które działa jak światłowód kierujący fotony ku zamontowanym na krawędziach ogniwom słonecznym - które dzięki temu mogą być niewielkie. W ten sposób ogniwo o danej powierzchni mogłoby wytwarzać dziesięciokrotnie więcej energii elektrycznej niż takie samo ogniwo bez koncentratora.

Barwniki mogą mieć różne kolory, w niektórych przypadkach pokryte nimi szkło byłoby całkiem przezroczyste. Dopracowania wymaga jeszcze trwałość ogniw z koncentratorem - komercyjny produkt powinien wytrzymywać 20 do 30 lat eksploatacji.

źródło: www.naukawpolsce.pap.pl

Przeczytaj więcej o energii słonecznej.

Co możesz zrobić dla klimatu?