Brytyjscy ornitolodzy od 1961 roku obserwują populację sikor zamieszkujących lasy Wytham niedaleko Oxfordu. Na wcześniejsze nadejście wiosny ptaki zareagowały rozpoczynając lęgi o 2 tygodnie wcześniej niż jeszcze 30 lat temu.

Gwarantuje to sikorom dostęp do niezbędnego źródła pokarmu dla piskląt, tj gąsienic. Podobnie jak wiele gatunków owadów, gąsienice zareagowały na wzrost temperatury wcześniejszym rozwojem. Ptaki musiały dostosować terminu lęgnięcia się młodych do okresu największej liczebności larw.

Dokonań swoich angielskich kuzynek nie powtórzyły niestety holenderskie sikory. Przypuszczalnie z powodu odmiennych efektów ocieplenia klimatu. Podczas gdy w Anglii zarazem wczesna jak i późna wiosna są obecnie znacznie cieplejsze, w Holandii jedynie późna wiosna stała się dużo cieplejsza. Gdy sikory zachęcone wyższą temperaturą zaczną składać jaja, gąsienic, które szybciej reagują na zmiany temperatury, już nie starcza dla wszystkich.

Nawet najbardziej elastyczne w zachowaniach ptaki nie będą mogły przystosowywać się do zmian w nieskończoność. Gdy wykorzystają już wszystkie możliwości, a owady dalej będą przyspieszać swój rozwój, oznaczać to może poważne i nierozwiązywalne problemy nie tylko dla wszystkich ptaków, których podstawą diety młodych są gąsienice.

Angielskie sikory mogą być tylko wyjątkiem. Jak wyjaśnia Marcel Visser z Holenderskiego Instytutu Ekologii w Heteren, większość ptaków trzyma się zachowań wypracowanych w toku ewolucji, które najczęściej nie odpowiadają szybko zmieniającemu się klimatowi.

Na podstawie: www.environment.newscientist.com